Spotify بزرگترین پلتفرم پخش موسیقی در جهان است که توسط بیش از ۶۰۰ میلیون کاربر در سراسر جهان استفاده میشود. یکی از بارزترین ویژگیهای آن، تعداد شنوندگان ماهانهای است که روی پروفایل هر هنرمند حساب میکنند. در حالی که هدف از این کار ارائه معیارهای شفافیت و تعامل است، بسیاری از هنرمندان، تهیهکنندگان و متخصصان صنعت اکنون این سوال را مطرح میکنند که آیا این عدد بیشتر از اینکه مفید باشد، مضر است؟ در اینجا دلیل آن آمده است. Spotify باید حذف یا پنهان کردن آمار ماهانه شنوندگان را در نظر بگیرد—و اینکه چگونه این تغییر میتواند هم به نفع هنرمندان و هم به نفع شنوندگان باشد.
۱. این کار باعث تشویق به گوش دادن سطحی میشود
وقتی کاربران به پروفایل یک هنرمند جدید میرسند، یکی از اولین چیزهایی که میبینند تعداد شنوندگان ماهانه است. این سوگیری عددی، قبل از پخش موسیقی، برداشت آنها را شکل میدهد. آنها به جای اینکه به مردم اجازه دهند بر اساس صدا یا احساسات قضاوت کنند، ناخودآگاه «تعداد کم» را با «کیفیت پایین» برابر میدانند و از آن میگذرند. این امر به ویژه برای هنرمندان نوظهور یا مستقلی که هنوز مخاطبان خود را جذب میکنند، مضر است.
۲. ریسکپذیری هنری را کاهش میدهد
Spotify معیار شنوندگان ماهانه، هنرمندان را وادار میکند تا روندها را بر نوآوری اولویت دهند. برای حفظ یا افزایش این تعداد، بسیاری احساس میکنند که مجبورند آهنگهای سازگار با الگوریتم منتشر کنند، به جای اینکه به دنبال صداهای جدید باشند یا ریسکهای خلاقانه انجام دهند. فشار برای حفظ این تعداد، آزمایش را سرکوب میکند - که توسعه هنری بلندمدت را تضعیف میکند.
۳. این امر باعث ایجاد فشار روانی برای هنرمندان میشود
برای بسیاری از هنرمندان نوظهور، تعداد شنوندگان ماهانه به یک عامل اضطراب تبدیل میشود. هر افت یا نوسانی میتواند مانند یک شکست شخصی احساس شود، به خصوص وقتی با همسالان خود مقایسه شود. درست مانند «لایکهای» رسانههای اجتماعی، این معیارها یک فرهنگ مقایسه سمی را تقویت میکنند و حواس را از آنچه واقعاً مهم است، یعنی موسیقی، پرت میکنند.
۴. این امر، نظارت بر صنعت را مختل میکند.
ناشران، متصدیان و آژانسهای رزرو اغلب از شنوندگان ماهانه به عنوان معیاری برای ارزیابی ارزش یک هنرمند استفاده میکنند. این میتواند نابرابری سیستماتیک را تقویت کند، زیرا کسانی که از طریق لیستهای پخش اصلی، زودتر به شهرت میرسند، بیشتر دیده میشوند، در حالی که هنرمندان مستقل با استعداد برابر به دلیل تعداد کمتر نادیده گرفته میشوند. حذف شنوندگان ماهانه، تصمیمگیرندگان را مجبور میکند تا عمیقتر به محتوا و تعامل واقعی مخاطبان بپردازند.
۵. معیارهای بهتری وجود دارد که به هنر احترام میگذارند
Spotify میتواند داشبوردهای خصوصی برای هنرمندان ارائه دهد تا آمار خود را مشاهده کنند، مشابه کاری که یوتیوب با یوتیوب استودیو انجام میدهد. برای پروفایلهای عمومی، تمرکز روی عناصری مانند:
- جدیدترین نسخههای منتشر شده
- لیستهای پخش طرفداران با حضور هنرمند
- تعداد دنبالکنندگان (معیار تعهد بلندمدت)
بهتر است سفر یک هنرمند را بدون تقلیل او به یک چهرهی واحد و متغیر، به نمایش بگذاریم.
۶. تعداد شنوندگان اغلب گمراهکننده است
شنوندگان ماهانه با طرفداران فعال یکسان نیستند. یک آهنگ ممکن است در حین تمرین یا مطالعه به سرعت پخش شود. playlist, و باعث ایجاد گوش دادن غیرفعال از کاربرانی میشود که حتی نام هنرمند را هم بررسی نکردهاند. این بدان معناست که اعداد بالا لزوماً نشاندهندهی تعامل واقعی نیستند و اعداد پایین نیز به این معنی نیست که موسیقی فاقد ارزش است.
چرا این تغییر برای هنرمندان مستقل اهمیت دارد؟
هنرمندانی مانند Play House, برای مثال، با آثار بدیع و اصیل خود در حال پیشرفت هستند afro house آهنگها، ویروسی DJ مخلوطهایی مانند این مجموعه, و فالوورهای رو به رشد در پلتفرمهایی مانند Spotify, ، یوتیوب, ، و SoundCloud. اما تا زمانی که به یک آستانه عددی خاص نرسند، بسیاری از شنوندگان ممکن است به آنها فرصتی ندهند. پنهان کردن شنوندگان ماهانه به ایجاد تعادل در شرایط کمک میکند و به مردم اجازه میدهد هنرمندان را بر اساس صدا - نه آمار - کشف کنند.
نتیجهگیری: بگذارید موسیقی حرف اول را بزند
کشف موسیقی باید احساسی، شخصی و کنجکاوانه باشد - نه اینکه توسط اعداد دیکته شود. حذف Spotify تعداد شنوندگان ماهانه، دادهها را حذف نمیکند، بلکه نحوه تجربه و ارزشگذاری ما از موسیقی را تغییر میدهد. با تغییر تمرکز دوباره به صدا، Spotify میتواند به هنرمندان قدرت رشد واقعی بدهد و به شنوندگان آزادی کاوش بدون تعصب را بدهد.
