درک رنگ سفید Label Records

یک «سفید» label«رکورد» یک نسخهٔ غیررسمی یا تبلیغاتی از صفحهٔ گرامافون است که با نسخه‌های تجاری متفاوت است. records معمولاً دارای برچسب‌های ساده، اغلب سفید، و اغلب فاقد آثار هنری کامل، نام هنرمندان یا حتی منبع اصلی هستند record label برندسازی. آنها عملکردهای خاص و حیاتی را در اکوسیستم صنعت موسیقی ارائه می‌دهند.

آناتومی یک سفیدپوست Label

از نظر بصری، سفید label با زیبایی‌شناسی مینیمالیستی خود مشخص می‌شود. کاغذ مرکزی label روی صفحه معمولاً خالی، سفید ساده، یا گاهی اوقات با اطلاعات اولیه یا شماره کاتالوگ مهر شده است. نکته مهم این است که آنها جزئیات معمول انتشار تجاری را حذف می‌کنند و همین آنها را مرموز و منحصر به فرد می‌کند. شناسایی اغلب به شماره‌های ماتریسی حک شده در شیار خروجی یا صدای خود آهنگ متکی است.

چرا برچسب‌های سفید وجود دارند؟

هدف اصلی آنها توزیع زودهنگام و هدفمند است. شرکت‌های ضبط موسیقی، نسخه‌های تبلیغاتی را به افراد بانفوذ ارائه می‌دهند. DJs, ، ایستگاه‌های رادیویی و روزنامه‌نگاران موسیقی قبل از انتشار رسمی یک آهنگ. این استراتژی به ایجاد سر و صدا، سنجش واکنش مخاطبان و تضمین پخش هوایی کمک می‌کند. آنها همچنین به عنوان نسخه‌های آزمایشی عمل می‌کنند و به تولیدکنندگان و ناشران اجازه می‌دهند تا قبل از تولید انبوه، کیفیت صدا را کنترل کنند. برای برخی از هنرمندان، ناشران سفید راهی برای انتشار موسیقی به صورت ناشناس، آزمایش صداهای جدید یا شروع پروژه‌های جانبی بدون ارتباط مستقیم با برند تثبیت‌شده‌شان ارائه می‌دهند.

تأثیر بر DJ فرهنگ

برچسب‌های سفید از نظر تاریخی نقش محوری در شکل‌گیری [موضوعات] داشته‌اند DJ فرهنگ و ظهور ژانرهای موسیقی زیرزمینی. DJs این آهنگ‌های کمیاب و منتشر نشده را به دست می‌آوردند و مجموعه‌های خود را منحصر به فرد و انحصاری می‌کردند. این عمل باعث ایجاد یک محیط رقابتی و حس کشف در بین علاقه‌مندان به موسیقی شد. آنها در ایجاد نوآوری نقش مهمی داشتند. records و هنرمندان، به ویژه در سال‌های شکل‌گیری شخصیتشان house, ، techno, and drum & bass, allowing new sounds to spread organically from the DJ غرفه به پیست رقص.